งูมีพิษ

             งูเห่าไทย Thai Cobra ขนาดย่อม (งูเห่าไทยบางตัวมีขนาดใหญ่มาก อาจจะค่อนข้างลำบากหรือมีอันตราย ถ้าหากต้องสัมผัสเพียงคนเดียว) ถ้าเป็นผู้ที่มีความชำนาญ ก็อาจจะจับได้ด้วยมือเปล่า เพราะงูเห่าที่มีความดุนั้น โดยปกติก็จะไม่ฉกกัดทันที และเป็นงูที่ไม่ปราดเปรียวว่องไวนัก เมื่อพบงูขณะที่นอนอยู่ในโพรง ก็ใช้ไม้ค่อย ๆ ลูบที่หัวอย่าให้งูตกใจแล้วก็จับประมาณช่วงก้นงู (อย่าจับปลายหาง) ค่อย ๆ ยกขึ้นหิ้วให้หัวงูห้อย ยื่นแขนให้ห่างตัวผู้หิ้วพอเพื่อป้องกันไม่ให้งูแว้งกัดขาผู้หิ้วได้ แล้วจึงหย่อนปล่อยลงภาชนะ ที่เตรียมไว้ใส่วิธีนี้ใช้จับงูเห่าขณะเลื้อย ขณะกำลังชูคอแผ่แม่เบี้ยอยู่ก็ได้

             อย่างไรก็ตามสำหรับคนทั่วไป ที่ยังไม่รู้จักชนิดของงูลักษณะการแสดงออกของงู จังหวะการจับที่แน่ใจ ก็ไม่ควรจับด้วยวิธีนี้เพราะมีการพลาดบ่อยครั้ง แต่เมื่อจำเป็นจะต้องปฏิบัติงานก็ควรใช้บ่วงคล้องสัตว์ หรือจับงูโดยเฉพาะจับแทน

         ไม้บ่วงคล้องสัตว์ ทำขึ้นใช้กันง่าย ๆ แต่ใช้ได้ผลโดยการใช้แป็บน้ำโลหะ หรือถ้าต้องการให้เบา มีน้ำหนักน้อย ก็ใช้ท่อเอสลอน (พีวีซี) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้วฟุต ยาวประมาณ 150 เซนติเมตร แล้วใช้เชือกไนล่อนขนาดเล็กประมาณเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าหลอดดูดกาแฟ ผนึกติดให้แน่นที่ปลายข้างหนึ่งของท่อแล้วใช้ปลายเชือกอีกทางหนึ่ง ร้อยผ่านรูท่อทะลุมายังปลายอีกด้านหนึ่งของท่อ ปลายด้านนี้เป็นด้านที่ถือไม้ ขณะใช้งานมือหนึ่งก็ถือท่ออีกมือหนึ่งจับเชือก บังคับให้บ่วงเล็กใหญ่ปลายท่ออีกด้านหนึ่ง ก็จะเป็นด้านบ่วงที่ใช้คล้องสัตว์        
        ใช้ไม้คล้องสัตว์ โดยขยายบ่วงให้กว้างพอที่จะคล้องได้สะดวก โดยคล้องทางด้านหัวงู ถ้าต้องการจับงูตัวนั้นที่คองูด้วยมือ ก็ควรคล้องแล้วดึงบ่วงให้รัดงูที่บริเวณก้านคอจะได้ใช้มือ (นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้) จับที่บริเวณคอติดกับหัวงูก็จะแว้งกัดไม่ได้ ข้อสำคัญดึงเชือกบังคับบ่วงให้กระชับแน่นให้ดี แต่อย่าให้แน่นจนงูบาดเจ็บ ถ้าหากไม่ต้องการจับงูด้วยมือ ถ้าหากว่าไม่ต้องการจับงูที่คองู ก็อาจจะคล้องบ่วงมีถึงเกือบบริเวณกลางตัวงูก็ได้ ซึ่งจะรบกวนตัวงูน้อยกว่าเพราะงูไม่สะดุ้งกลัวเหมือนถูกรัดคอ และการดังรัดห่วงก็ไม่ต้องรดแน่นมาก ส่วนมากงูเมื่อถูกบ่วงรัดจับก็จะม้วนตัวพันรัดไม้ ดังนั้นถ้าไม้ต้องการจับงู ก็จะยกไม้คล้องทั้งที่งูพันติดอยู่ หย่อนลงในภาชนะที่เตรียมไว้เช่น ถุงผ้า แล้วค่อยคลายบ่วงออกงูจะเลื้อยออกจากบ่วงเอง
นอกจากไม้คล้องสัตว์แล้ว

         ถ้าเป็นงูเห่าพ่นพิษ (Spitting Cobra) คืองูเห่าชนิดที่นอกจากจะปล่อยน้ำพิษ ผ่านทางเขี้ยวพิษเข้าสู่แผลรอยเขี้ยวของเหยื่อที่กัดแล้ว ยังสามารถอ้าปากพ่น (ฉีด) พิษออกจากเขี้ยว พุ่งเข้าสู่เป้าหรือศัตรูได้ พ่นฉีดออกไปได้ไกลประมาณ 150 เซนติเมตร (การปล่อยน้ำพิษของงู ก็เพื่อฆ่าเหยื่อและมีผลในการช่วยย่อยเหยื่ออาหารด้วย แต่งูเห่าชนิดพ่นพิษได้ จะพ่นพิษเพื่อการต่อสู้ศัตรู) งูเห่าประเภทนี้จะมีขนาดเล็กกว่างูเห่าไทย มีหลายชนิด ตัวเล็กเรียวและมักปราดเปรียว ซึ่งจริงอยู่สามารถจับได้ด้วยคน ๆ เดียวและใช้ไม้คล้องหรือคีบงูได้ แต่งูมักจะเหลี่ยวมาอ้าปากพ่นพิษใส่มีอันตรายมากกว่าการจับงูเห่าชนิดที่ไม่พ่นพิษ ผู้ที่จับงูเห่าจึงควรที่จะรู้จักชนิดของงูให้ดี แม่นการสังเกตลักษณะเฉพาะของชนิดงู มิฉะนั้นถ้าหากถูกงูพ่นพิษเข้าตา ก็จะปวดแสบปวดร้อนมาก หากพิษเข้าตาในปริมาณมากอาจถึงทำห้าบอดได้ ดังนั้นผู้ที่เข้าจับหรือกลุ่มผู้ปฏิบัติงาน จะต้องสวมหมวกซึ่งมีกระบังพลาสติกใสบังหน้า หรืออย่างน้อยก็ควรใส่แว่นตาที่กรอบกระจกใหญ่