สิ่งแวดล้อม : ธรรมชาติของงู เป็นสัตว์ที่ไม่สามารถย้ายถิ่นไปที่ไกล ๆ ได้ ดังนั้นสิ่งแวดล้อมไม่ว่าจะเป็นแสงสว่าง อุณหภูมิและน้ำ จึงเป็นปัจจัยสำคัญของงูแต่ละสายพันธุ์ในการดำรงชีวิต

        อุณหภูมิที่เหมาะสมในการดำรงชีวิตของงู จะอยู่ประมาณ 30 องศาเซลเซียส และร่างกายของมันสามารถปรับอุณหภูมิได้ตามสภาพสิ่งแวดล้อม ถ้าอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมต่ำ จะทำให้ระบบการเผาผลาญอาหารในร่างกายทำงานช้าลง มันจึงต้องอาศัยแสงแดด และความร้อนในการปรับอุณหภูมิ แต่อุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมสูงหรือร้อนเกินไปจะทำให้พวกมันเสียน้ำ ในร่างกายและอ่นอเพลียลง

        การดำรงชีวิตในอากาศร้อน งูที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย จะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในถิ่นที่อยู่ที่โหดร้าย ด้วยการออกหากินในเวลากลางคืนในช่วงเวลาสั้น ๆ และหลบซ่อนอยู่ในโพรงในเวลากลางวัน รวมทั้งการเลื้อยในทะเลทราย พวกมันจะใช้วิธีหลบเลี่ยงไม่ไห้หน้าท้องสัมผัสทรายมากที่สุด

        การดำรงชีวิตในอากาสหนาว งุที่อยู่ในแถบเขตหนาวมันจะจำศีลอยู่ในโพรง หรือในรูพื้นดินช่วงฤดูหนาว และช่วงฤดูใบไม้ร่วง ฤดูใบไม้ผลิมันจะออกหาเหยื่อนอกพื้นดิน เพื่อสะสมพลังงานไว้ใช้ในฤดูหนาวต่อไป

        การสะสมพลังงาน งูมีการเก็บสะสมพลังงานในยามขาดแคลนอาหาร บางชนิดสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้เป็นปี โดยไม่กินอาหาร

        ความชื้น ในร่างกาย เกล็ดของงูช่วยป้องกันการเสียน้ำและความชุ่มชื้นในร่างกายของงู มันสามารถจะเก็บออมความชื้นได้ โดยการขดตัว และหดเกล็ดแต่ละอันให้ชิดติดกันมากที่สุด เพื่อให้สัมผัสอากาสภายนอกน้อยที่สุด ถ้ามันอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่ชุ่มชื้น หรือเปียกมันก็สามารถคายน้ำได้อย่างรวดเร็ว

         งูที่อาศัยอยู่ในทะเล จะกินสัตว์ทะเลเป็นอาหาร จึงทำให้ร่างกายได้รับเกลือในปริมาณสูง มันจึงมีต่อมพิเศษในการขับเกลือออกจากร่างกาย โดยต่อมนี้จะอยู่บนพื้นของปาก โดยขับเกลืออกมาพร้อมกับการแลบลิ้น